*** پاییز را دوست دارم


پاییز را دوست دارم...

بخاطر غریب و بی صدا آمدنش

بخاطر رنگ زرد زیبا و دیوانه کننده اش

بخاطر خش خش گوش نواز برگ هایش

بخاطر صدای نم نم باران های عاشقانه اش

بخاطر رفتن و رفتن... و خیس شدن زیر باران های پاییزی

بخاطر بوی مست کننده خاک باران خورده کوچه ها

بخاطر غروب های نارنجی و دلگیرش

بخاطر شب های سرد و طولانی اش

بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

بخاطر بغض های سنگین انتظار

بخاطر اشک های بی صدایم

بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام

بخاطر معصومیت کودکی ام

بخاطر نشاط نوجوانی ام

بخاطر تنهایی جوانی ام

بخاطر اولین نفس هایم

بخاطر اولین گریه هایم

بخاطر اولین خنده هایم

بخاطر دوباره متولد شدن

بخاطر یک سال دورتر شدن از آغاز راه

بخاطر یک سال نزدیک تر شدن به پایان راه

بخاطر غریبانه و بی صدا رفتنش
-- 

احساس

 زندگی  همیشه  و هر زمان  بهم یاد آوری میکنه این شعر بسیار زیبای سهراب رو که 
 
 
   ((همیشه خراشی هست روی صورت  احساس  دچار باید بود وگرنه زمزمه حیات میان دو حرف حرام 
     خواهد..... شد..)))
....
 بهر حال  خدا رو شکر میکنم برای همه چیزها که دارم
 و ازش میخوام  اون چیزها که ندارم و دوستشون دارم رو بهم بده  هر وقت خودش  صلاح میدونه    
چرا که باید بزرگ فکر کرد  و بزرگ آرزو کرد اما  نباید  پر رو شد و نعمتها رو نادیده گرفت 
خدایا شکرت برای همه چیز ها که بهمون دادی  و شکرت برای همه اونها که ندادی
  دلمون رو به خودت نزدیک کن و روح و جسممون رو سالم و شاد نگه دار   امین 
 
 
ای که نامش دواست یادش شفاست طاعتش توانگری    ...
انشاالله دفعه بعد بیشتر مینویسم  الان زیاد  حسش نیست همین قدر که  ثبت لحظه های زندگی باشه  تا بعدها به یاد همه این روزهای  خوشی و غم باشیم
و یادمون  نره   که
  صبور باید بود و امید باید داشت.....
 و البته  یادم  هم  نره   که   ...  فال امروزم این بوده
 
  ببرد از من قرار و طاقت و هوش نگاری چابکی شنگی کلهدار ز تاب آتش سودای عشقش چو پيراهن شوم آسوده خاطر اگر پوسيده گردد استخوانم دل و دينم دل و دينم ببرده‌ست دوای تو دوای توست حافظ                        بت سنگين دل سيمين بناگوش ظريفی مه وشی ترکی قباپوش به سان ديگ دايم می‌زنم جوش گرش همچون قبا گيرم در آغوش نگردد مهرت از جانم فراموش بر و دوشش بر و دوشش بر و دوش لب نوشش لب نوشش لب نوش                       

تعبیر: آرام و قرار داشته باش. در راه عشق صبور و شکیبا باش و نا امیدی را از خود دور کن. به زودی به مقصود و آرزوی خود می رسی.